İSMET ÖZEL:
Dirgenler, bakraçlar, tornavidalar
Bende kül, bende kanat, bende gizem bırakmadılar
…
bu hayattan ne koku, ne yankı, ne de boya
taşımamı yasaklayan belgeyi imzaladım
burada bitti artık işim, ocağım yok
uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
…
- Hiçbir şey söylemeyen sözlere ulaşmak için
her şeyin söylenmesi gerekti…
- Konuşmayı öğrendiğim andan itibaren susmam söylendi bana.
Cellâdıma Gülümserken Çektirdiğim Resmin Arkasındaki Satırlar
Ben İsmet Özel, şair, kırk yaşında.
Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar
ben yaşarken koptu tufan
ben yaşarken yeni baştan yaratıldı kâinat
her şeyi gördüm içim rahat
gök yarıldı, çamura can verildi
linç edilmem için artık bütün deliller elde
kazandım nefretini fahişelerin
lanet ediyor bana bakireler de.
Sözlerim var köprüleri geçirmez
kimseyi ateşten korumaz kelimelerim
kılıçsızım, saygım kalmadı buğday saplarına
uçtum ama uçuşum
radarlarla izlendi
gayret ettim ve sövdüm
bu da geçti polis kayıtlarına.
Haytanın biriyim ben, bunu bilsin insanlar
ruhumun peşindedir zaptiyeler ve maliye
kara ruhlu der bana görevini aksatmayan kim varsa
laboratuvarda çalışanlara sorarsanız
ruhum sahte
evi Nepal`de kalmış
Slovakyalı salyangozdur ruhum
sınıfları doğrudan geçip
gerçekleri gören gençlerin gözünde.
Acaba kim bilen doğrusunu? Hatta ben
kıyı bucak kaçıran ben ruhumu
sanki ne anlıyorum?
Ola ki
şeytana satacak kadar bile bende ondan yok.
Telaş içinde kendime bir devlet sırrı beğeniyorum
çünkü bu, ruhum olmasa da saklanacak bir şeydir
devlet sırrıyla birlikte insanın
sinematografik bir hayatı olabilir
o kibar çevrelerden gizli batakhanelere
yolculuklar, lokantalar, kır gezmeleri
ve sonunda estetik bir
idam belki!
Evet, evet ruhu olmak
bütün bunları sağlayamaz insana.
Doğruysa bu yargı
bu sonuç
bu çıkarsama
neden peki her şeyi bulandırıyor
ertelenen bir konferans
geç kalkan bir otobüs?
Milli şefin treni niçin beyaz?
Ruslar neden yürüyorlar Berlin`e?
Ne saçma! Ne budalaca!
Dört İncil`den Yuhanna`yı
tercih edişim niye?
Ben oysa
herkes gibi
herkesin ortasında
burada, bu istasyonda, bu siyah
paltolu casusun eşliğinde
en okunaklı çehremle bekliyorum
oyundan çıkmıyorum
korkuyorum sıram geçer
biletim yanar diye
önümde bir yığın açalya
bir sürü çarkıfelek
gergin çenekli cesetleriyle
önümde binlerce çiçek
korkuyorum sıra sende
sen de başla ve bitir diyecek.
Yo, hayır
yapamaz bunu, yapmasın bana dünya
söyleyin
aynada iskeletini
görmeye kadar varan kaç
kaç kişi var şunun şurasında?
Gelin
bir pazarlık yapalım sizinle ey insanlar!
Bana kötü
bana terkettiğiniz düşünceleri verin
o vazgeçtiğiniz günler, eski yanlışlarınız
ah, ne aptalmışım dediğiniz zamanlar
onları verin, yakınmalarınızı
artık gülmeye değer bulmadığınız şakalar
ben aştım onları dediğiniz ne varsa
bunda üzülecek ne var dediğiniz neyse onlar
boşa çıkmış çabalar, bozuk niyetleriniz
içinizde kırık dökük, yoksul, yabansı
verin bana
verin taammüden işlediğiniz suçları da.
Bedelinde biliyorum size çek
yazmam yakışık almaz
bunca kaybolmuş talan
parayla ölçülür mü ya?
Bakın ben, birçok tuhaf
marifetimin yanı sıra
ilginç ödeme yolları bulabilen biriyim
üstüme yoktur ödeme hususunda
sözün gelişi
üyesi olduğunuz dernek toplantısında
bir söyleve ne dersiniz?
Bir söylev: Büyük İnsanlık İdeali hakkında!
Yahut adınıza bir çekiliş düzenleyebilirim
kazanana vertigolar, nostaljiler
karasevdalar çıkar.
Yapılsın adil pazarlık
yapılsın yapılacaksa
işte koydum işlemeyi düşündüğüm suçları
sizin geçmiş hatalarınız karşısına.
Ne yapsam
döl saçan her rüzgarın
vebası bende kalacak
varsın bende biriksin
durgun suyun sayhası
yumuşatmayı bilen ateş
öğüt sahibi toprak
nasıl olsa geri verecek
benim kılıcımı.
(1984)
——————-
HAKAN ALBAYRAK :
- Kalmak katlanmaktır, kabuslar ortasında gülümsemek ve iyiyim demek.
- Önemli olan hayatı uzatmak değil, derinleştirmektir.
PETERSBURG’DA BİR GECE
Ahmet Ağı’ya
yağmurlu gece nötralize ediyor
bunun altını kendimi yormadan çiziyorum
şimdi diyorum ölsem mölsem de olur
ama trajediyi çağrıştıracak
hiçbir şey duymuyorum içimde
nehir akıyor
ben gelmiş gidiyorum
geldiğimiz yerden döndüğümüz yere
ve her şeyi anlamış biri olarak
ülser olma huyumdan vazgeçiyorum
nasılsa öylece kabul ediyorum olanı
cennetten kovuldum
buradayım
ve ne kadar çırpınsam boş
1991
————
ŞEFİK DENİZ :
DÖNER BELKİ İSA
Ahmet Ağı’ya
Bir geceydi bosforus öpüşüyordu martılarla
Belki dedik bir gül kokusu sıçrar üzerimize
Bekledik bir hisar gibi yıllarca
Belki dedik bu yağmur sahici değildir
Belki şarap saklar geceyi sevgilinin dudaklarından
Sen bir mermi kadar sabırsızdın o vakitler
Tuttum kolundan geceyi bak dedim Ahmet
Bunlar martılar bak kanatları ıslak
O vakitler
Başımızda binlerce yağmur serinliği
Bir damlayla açılırdık
Hesapsız soluklarına yaseminlerin
Itır dahi olsun solardı bizden
Bak dedim Ahmet
Gecenin bunca serin ıslığı
Çalkalanıyor kalbimin ağrıyan tarafından
Sakın dedim söyleme şarkımızı
Kızlar ölür yoksa
Bir ihtilal dayanır bosforusun yanaklarına
Bırak dedim minareler tutsun tan vaktini
Bak dedim bu martılar ıslak
Bak dedim boğaziçine
Bunca gemiyi aktarıyor koynundan
Haliç çocukluğumu çalıyor uykumdan
Yıkma dedim Ahmet Üsküdar’ı
Bırak istavrit kokularını orospuların öfkesine
Söyleme dedim şarkımızı İstanbul kırılır Ahmet
Kırılır göğün beklemekten tunçlaşmış ağrısı
Dinlemedin Ahmet yürüdün gittin
Sirkeci’yi sallamaya
Yürüdün gerilmiş silahlar gibi bosforusu inletmeye
Sakın dedim Ahmet gece vakti
Yoksa çocuklar yakar bu gemiyi
Yürüdün gittin böğründe binlerce dinamit kucakladın İstanbul’u
Ben duydum Ahmet odalardan kanıyordu İstanbul
Ben Beyoğlu’nu ölçtüm biçtim kokladım
Galata’ya çıktım martıların üstüne
Kasıklarını dinledim bosforusun
Şarap mıydı kan mıydı taa Sarıyer’den akıyordu
Kulaklarına eğildim fısıldadım
İstanbul muydu sevgili mi orospu muydu
Ben öptüm Ahmet
Dinlemedin bir namlu gibi doğrulttun kendini
Avuçlarına dağılmış barut kokusu
Bırak dedim Ahmet söyleme şarkımızı
Serilir yoksa saçlarına
Saçların zencefil kokuyor Ahmet
Bak dedim Ahmet
Bütün martıların kanatları ıslak burada
Bu yağmurlar tutmaz bizim şarkımızı
Söyleme dedim öpülmemiş kızlar kadar uzak
Dur dedim utandırma İstanbul’u
Bak dedim ne kadar uzak manastırların gölgesi
Bak dedim…
Belki İsa..
Etiketler: AHMET, Bakraç, Berlin, Beyoğlu, Boğaziçi, BOSFORUS, Büyük insanlık ideali, Cellat, Cennet, Devlet sırrı, Dinamit, Dirgen, Dört incil, GALATA, Gemi, Haliç, Hisar, İdam, İhtilal, İsa, Islık, İSTANBUL, ITIR, Karasevda, Kızlar, Manastır, MARTI, Mermi, Milli şef, Minareler, Nehir, Nepal, NOSTALJİ, Orospu, Petersburg, Polis, Radar, Ruslar, Şarap, SARIYER, Sevgili, Sinematografik, SİRKECİ, Slovakyalı, Sözler, Trajedi, Ülser, ÜSKÜDAR, Vertigo, Yağmur, Yasemin, Yuhanna, Zaptiye, ZENCEFİL